زنان در جامعه سرمایه داری و بطور کلی در جوامع طبقاتی به مثابه کالایی که قابلیت عرضه کردن و مبادله شدن را دارد نگریسته می شود و این نگرش در جوامع پیشرفته و در جوامع اسلامی با مضمون یکسان ولی با نگاههای متفاوت این کالایی بودن را بازتولید می کنند .
جوامع پیشرفته غربی و شرقی با آزادیهایی که کیفیت بورژوایی برآن خورده است زن را تا سر حد کالای جنسی و مزون ها و مانکن های لباس و ... نزول داده اند، برعکس آن در جوامع اسلامی و سنتی با مباحثی مثل حجاب، غیرت، عفت، پاکدامنی، ناموس، پرده بکارت و ... این کالا را پلمپ کرده و اگر این پلمپ به هر نحوی به آن تعرض شود ، زن به مثابه یک کالای دسته 2 خریداری و مبادله خواهد شد و در بدترین حالت جایش در سطل زباله ای به نام مرگ و سنگسار، خودسوزی ... است .
زن به مثابه کالایی که از نقطه نظر تمایز بیولوژیک بدن خود مجبور به عرضه ی این کالا می شود ، نیاز به یک بازار مصرفی پیدا خواهد کرد که نظام طبقاتی این بازار را با الگوی خانواده ی مقدس تولید کرده است . نظام خانواده که در بدو شکل گیری آن به مثابه انتقال ثروت از نسلی به نسل دیگر شکل گرفت و زن در آن به مثابه تولید کننده نخاله ای به عنوان مالک ثروت نقش ایفا می کند ، در انحصار طبقات اشراف و فئودال جامعه بود. اما از زمانی که این نظام کثیف (خانواده) در تمامی طبقات عمومیت پیدا کرد، زن به مثابه کالا برای بازتولید نیروی کار هم بسترش ( شوهر) ، و ایجاد ارتش ذخیره صنعتی خریداری شد . ( البته مقوله ی بازتولید نیروی کار برای نقش زنان به خاطر نظام مردسالاری بود که این نظام از دل مالکیت خصوصی بیرون آمده تا با خلع ید از زنان در سیر زمان، این قشر را به انسان هایی با پتانسیل نیروی کار کمتر از مرد تبدیل کند و لذا با نقش بازتولید نیروی کار کارگر در خانواده به شکل غیرمستقیم به بازتولید ارزش افزوده برای تولید سرمایه داری بپردازد) . نظام خانواده که در آن زن به مثابه یک کالا خرید و فروش می شود نقش موثر و بسزایی در روسپی گری ایفا خواهد کرد و تا وقتی که زن به مثابه کالا نگریسته شود و به عنوان یک کالای مبادله شده عرض اندام کند، هر نوع نظام خانواده ای در نقش یک نظام فاحشه گری و روسپی گری قلمداد می کند .
مارکس در دست نوشته های پاریس می نویسد : " اساس سوسیالیزم بازگرداندن انسان به انسانیت خویش است ." بنا به گفته مارکس تنها راه رهایی در این است که زن از یک انسان تبدیل شده به کالا به یک انسان با مفهوم انسانیت تبدیل شود که همگی در رفع مالکیت خصوصی نهفته است . بنابراین روسپی گری منوط به عده ای از زنان نیست ، بلکه در نظام خانواده نیز زنی که تا آخر عمر فقط و فقط با یک مرد رابطه جنسی داشته باشد نیز به عنوان روسپی نگریسته خواهد شد . اما این زن روسپی یک بار و برای همیشه خود را به عنوان کالا می فروشد . زن نیز همچون نیروی کار کارگر زمانی که به کالا تبدیل می شود ، نوعی از خودبیگانگی در آن ایجاد می کند که با این از خودبیگانگی به تشابه کارگری که چیزی جز نیروی کار برای فروش ندارد، زن نیز جز تمایزات بیولوژیک خود، چیزی برای فروش درجامعه ی سرمایه داری پیدا نخواهد کرد . پس کاربرد کلمه روسپیگری و محدودکردن آن به عده ی معدودی از زنان کاربرد سرمایه دارانه ی آن برای ندیدن کالاشدن زن به طور اعم به مثابه یک جنس قابل عرضه در تمام مقولات اجتماعی و اقتصادی است که رفع آن در گرو لغو مالکیت خصوصی می باشد .
و اما برگردیم به مسئله ی اصلی بحث یعنی تن فروشی زنان به عنوان یکی از معظلات جامعه سرمایه داری .در نظام سرمایه داری روسپی ( به معنای بورژوایی آن ) کارگر جنسی ای است که برای مزد ناچیز که از سهم کار خویش دریافت می کند ، انرژی و جسم خویش را به کار می گیرد، اما در قبال این کار علاوه بر دریافت مزد ناچیز، سرکوب نیز می شود. سرکوب روسپی تنها به منظور اعمال کنترل بیشتر بر نیروی کار اوست . در واقع سرکوب روسپی و سرزنش روسپیگری و به حاشیه رانده شدن این قشر از جامعه، اهرمی است برای کم کردن قدرت این بخش و از بین بردن تاثیرگذاری آنها بر سرنوشت خویش، در جوامع پیشرفته نیز با عرضه کردن هرچه بیشتر روسپیگری و داشتن انحصار در صنعت سکس، قصد بر کنترل این قشر بر سرنوشت خویش را دارند .
روسپیگری که در خانواده های کارگری به عنوان n امین ساعت کار کارگر محسوب می شود، ریشه در فقر و حتی ریشه در برآورده نکردن جنبه های عاطفی و جسمی زن به علت کار زیاد مرد در کارخانه دارد . نقشی که زن با فروش تن خود به عنوان کالا در ایجاد ارزش افزوده دارد به طور مستقیم دیده نخواهد شد، بلکه ارزش افزوده ی ایجاد شده را باید به مثابه تشدید ازخودبیگانگی کارگر یافت، به نحوی که این نوع از کارگران تاثیرپذیری بیشتری از استثمار بر ابزار کار خواهند داشت و پذیرش پذیری برده ی ابزارتولیدبودن بر آن را بیشتر می کند . البته روسپیگری منوط به خانواده های کارگری نمی باشد، این معظل در خانواده های بورژوایی نیز نفوذ کرده است. زن در این نوع خانواده ها به مراتب بیشتر از خانواد های کارگری، برچسب کالابودن به عنوان یک زن را باخود حمل می کند . زنان این طبقه که با پیشرفته ترین متدولوژی های پزشکی و آرایشی، قصد بالابردن کیفیت خود به عنوان یک کالا را دارند ، تا در انواع مجالس و میهمانی و عیاشی های جامعه بورژوایی، خود را فقط به مثابه کالاهایی زیبا عرضه کنند . نداشتن رابطه جنسی در این نوع خانواده ها باغیراز مردان خود حتی نوعی افسردگی حاصل از نداشتن شان اجتماعی در ذهن خود را به همراه می آورد و فساد و بی بند و باری بورژویی را به عنوان بخشی از زندگی خود پذیرا هستند که طبیعتا این چیزی نخواهد بود جز این که زن کالا بودن خود را در جامعه سرمایه داری پذیرفته است .
سرمایه داری در برهه ای که نیاز شدید به بازار مصرفی برای کالاهای تولیدی خود پیدا کرده و همچنین برای افزایش ارزش افزوده به ارتش ذخیره ی صنعتی بسیار ارزان ( زنان و کودکان ) نیاز پیدا کند که همه اینها ناشی از بحرانهای عمیق اقتصادی است، به نابودکردن نظام خانواده ای که خود به تولید آن دست زده بود می پردازد به این علت که تقاضای بازار مصرفی از تبدیل هر خانواده دو نفره به دو خانواده تک نفری افزایش می یابد و ارزش افزوده تولیدشده به وسیله این افزایش در تقاضا به فعلیت می رسد . طبیعتا از نیروی کار ارزان تر زن که برای رفع نیازهایش به معاش عرضه می کند برای تولید ارزش افزوده ی بیشتری استفاده خواهد کرد. نکته اصلی در این است که نظام خانواده را جوامع پیشرفته با صنعتی به نام صنعت سکس جایگزین کرده اند که نظام سرمایه داری به علت سودآوربودن این بخش جدید از صنعت شاهد حرکت سرمایه ها از بخشهای متفاوت به این صنعت نوپا برای کسب ارزش افزوده ای بیشتر گام نهادند .دو عامل بسیار مهم که رو سپی گری معاصر را به طور کیفی و در حجم گسترده از رو سپی گری دیروز متمایز می سازد اولاصنعتی شدن تجارت سکس و فراملی شدن آن می باشد به طور ی که مصرف کنندگان عمده ی این خدمات از این پس می توانند در اقصی نقاط جهان به پیکرهای جوان آمریکا ی لاتین _اروپا ی شرقی و غربی _آسیای شرقی _خاورمیانه وآفریقا دسترسی داشته باشند در ثانی روسپی گری به استراتژی توسعه برخی کشورها نیز تبدیل شده است .(زیر فشار استرداد وام بسیار از دولت ها از جانب سازمانهای بین المللی و بانک جهانی که وام های کلان می دهند به توسعه ی صنعت های توریسم وتفریحی تشویق شده اند .)
آنچه که در بطن سود آور بودن این بخش از صنعت (رو سپی گری )نسبت به صنایع دیگر نهفته است بر این واقعیت پافشاری می کند که پیکرها همزمان ثروت وخدمات اند ،یعنی زنان کودکان دختران در عین این که همچون نیروی کار مزدی به ایجاد ارزش افزوده و باز تولید ثروت می پردازند ،خود نیز بخشی از ابزار کار می باشند.
تمام اقتصاد سیاسی روسپیگری باید در اصطلاح کلاسیک در پایه تحلیل نابرابری های ساختاری، توسعه نابرابر و سلسله مراتبی بودن بین کشورهای امپریالیستی و کشورهای وابسته شالوده ریزی شود. ( روسپیهای خارجی که اشکارا در پایین سلسله مراتب روسپیگیری قرار دارند، به طور اجتماعی و فرهنگی منزوی هستند و در بدترین شرایط ممکن بهداشتی کار میکنند). بنا براین شرط لازم و ضروری برای هرچه بیشتر کردن ارزش افزوده در این واقعیت است که یک تقسیم کار جهانی مبتنی بر حرکت و مهاجرت زنان و کودکان صورت پذیرد از این رو است که جهانی شدن سرمایه از این پس باز زنانه شدن بیش از پیش گسترده مهاجرتها توصیف میشود، همجنان از این اصل است که ادم ربایی ، تجاوز به زور، و خشونت علیه زنان در افزایش افزوده بیشتر و رونق این بازار نقش مهم و بسزایی ایفا خواهد کرد.
آنچه که باقی میماند رونق هر چه بیش از پیش تقضای بازار این صنعت است که از لحاظ زیر ساختار اقتصاد سیاسی به کمک دستگاه ایدئولوژی و فرهنگ سازی دستگاه حاکم موانع پیش روی آن را بر خواهد داشت. همانطور که در اروپا و جوامع غربی، بنیان خانواده بنا بر نیاز سرمایه و بنا بر نیاز صنعت روسپی گری در حال فروپاشی است و این چیزی نیست جز تقاضا برای سرمایه.
اسفند 1387
منابع:- سرمایه و بشریت " ریچارد پولین" - منشا خانواده مالیکت خصوص و دولت " انگلس" - دست نوشته های فلسفی اقتصادی " کارل مارکس"- ازادی زنان"الوین رید"
حامد محمدی
0 نظرات:
ارسال یک نظر
برای ارسال نظر : بعد از نوشتن نظرتان در انتخاب نمایه یک گزینه را انتخاب کنید در صورتی که نمیخواهید مشخصات تان درج شود " ناشناس" را انتخاب نموده و نظر را ارسال کنید در صورت مواجه شدن با پیغام خطا دوباره بر روی دکمه ارسال نظر کلیک کنید.
مطالبی که حاوی کلمات رکيک و توهين آمیز باشد درج نميشوند.