جدايی در سازمان کارگران انقلابی ايران ( راه کارگر)

اطلاعيه کميته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر)
پيرامون جدايی بخشی از رفقای سازمان

در سی امين سالگرد تاسيس " راه کارگر " متاسفيم که به اطلاع عموم برسانيم که بخشی از اعضای سازمان ما تصميم قطعی خود را برای جدايی و پايان دادن به وحدت سازمانی اعلام کرده و آنرا به مورد اجرا گذاشه اند . اين جدايی ناشی از اختلاف نگرش در مناسبات مربوط به فعاليت جمعی سياسی و چگونگی تنظيم رابطه گرايش های فکری متفاوت درون سازمان است. اين اختلاف که خود را در موضوع ضوابط حاکم بر شيوه کار رسانه های سازمان نيز نشان ميداد ، عواقب خود را در مناسبات اعضا با يکديگر نيز بروز داد .
تفاوت نگرش پيرامون مسايل فوق در جريان بحثهای مربوط به آنها بويژه در يکساله اخير فضای درونی سازمان را تنش آلود و زمينه گفتگو را نامناسب کرده بود. در متن چنين وضعيتی در تاريخ ۲۲ فروردين ۱۳۸۸ تعدادی از اعضای سازمان با انتشار يک نامه درونی ، ضمن اعتراض به فضای موجود ، خواهان مبارزه با آن شدند.
اکثريت اعضای کميته مرکزی سازمان نيز به صفت فردی اين نامه اعتراضی را امضا کرده بودند.
بعد از انتشار اين نامه سرگشاده درونی، شمار ديگری از اعضای سازمان ، به مضمون و روش جمع آوری امضا اين نامه اعتراض کردند. آنها نشست های جداگانه خود را تحت عنوان مخالفان نامه سرگشاده برگزار کرده و خواستار آن شدند که : موارد اتهام مندرج در نامه و نام متهمين اعلام شود. در اين ميان يکی از ان رفقا ، که عضو مرکزيت بود ،از ادامه حضور در جلسات کميته مرکزی خودداری کرد. کميته مرکزی در پاسخ به اعتراض اين رفقا از آنان خواست که در نشست منظم مجمع عمومی و در بحث همگانی مسايل مورد اختلاف بررسی شود . اما متاسفانه رفقای معترض از پذيرش اين پيشنهاد خودداری کرده و به تحريم مرکزيت و جلسات عمومی آن ادامه دادند. ما همچنين به اين رفقا پيشنهاد کرديم که چنانچه ديگر به صلاحيت کميته مرکزی باور ندارند با فراخواندن کنگره ۱۴ سازمان و يا يک کنگره فوق العاده پيش از موعد ، ضمن بحث و تصميم گيری پيرامون اختلافاتمان ، کميته مرکزی جديدی را با رای اکثريت اعضای کنگره انتخاب کنيم. پيشنهاد ديگر کميته مرکزی به رفقای خواهان جدائی ، به تعويق انداختن آن به منظور بحث و تبادل نظر بيشتر برای شفاف شدن موارد اختلاف و حداقل شکل گيری پلاتفرمهای روشن ومشخصی که با مراجعه به آن ، موارد اختلاف برای اعضاء سازمان روشن گردد. اما متاسفانه اين پيشنهادات نيز مورد پذيرش رفقا قرار نگرفت . ما حتی پيشنهاد کرديم که برای حفظ وحدت سازمانی به صورت دو فراکسيون تشکيلاتی مستقل ( اما زير يک سقف ) فعاليت کنيم ، که اين خواسته هم از طرف آنان رد شد . کميته مرکزی همچنين خواستار آن بود که موارد اختلاف را برای يک دوره به بحث علنی بگذاريم تا فعالين جنبش چپ نيز در جريان مباحثات ما قرار گيرند و تنها پس از شفاف سازی اختلافات و در صورت ضرورت و بحث کافی امر جدائی را به مرحله اجرا درآورند . آخرين پيشنهاد ما تعويق اين جدايی در شرايط بر آمد اخير اعتراضات توده ای در ايران و به منظور سازماندهی حمايت موثر و يکپارچه از جنبش داخل بود ، که آن هم رد شد! از اينرو عليرغم نظر اکثريت کميته مرکزی و دست کم نيمی از اعضای سازمان ، اين جدايی بر ما تحميل شد.
ما ضمن مخالفت با اين جدايی ، آشکارا اعلام ميکنيم که از ديد ما هيچ يک از اختلافات موجود در سطحی نيست که مبانی مشترک برنامه ای و اساسنامه ای سازمان ما را خدشه دار کند. ما معتقديم اين حد از اختلاف و تفاوت در نگرش ،که لازمه پويايی و طراوت فکری است،در چهارچوب يک سازمان انقلابی و آزاديخواه کمونيستی می گنجد. ما بر اين باوريم که جدايی اين بخش از پيکره سازمان ، پراکندگی در صفوف جنبش سوسياليستی را بيش ار پيش دامن زده و به روحيه وحدت طلبی در طيف بزرگ هواداران آزادی ، سوسيالسم و خودحکومتی کارگران و زحمتکشان آسيب ميرساند. ازاينرو ما کماکان خواهان همکاری و مبارزه مشترک هستيم.
ما در آينده اسناد و گزارش تفصيلی ديگر موضوعات مورد اختلاف و روند اين جدايی را در اختيار عموم قرار خواهيم داد.

زنده باد آزادی! زنده باد سوسياليسم!

کميته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر)
۷ ژوئيه ۲۰۰۹ - ۱۶ تير ۱۳۸۸

• لازم به توضيح است که عليزغم آخرين درخواست کميته مرکزی ، رفقای خواهان جدايی - که مسئوليت فنی سايت را برعهده داشتند - بر خلاف اساسنامه از تحويل سايت رسمی سازمان به ما خودداری کردند ، از اينرو به اجبار سايت اينترنتی جديدی را ايجاد کرده ايم که آدرس های آن عبارتند از:

www.rahekaregar.com
www.rahekaregar.net
www.rahekaregar.org
آدرس ايميل : site@rahekaregar.com

***

اطلاعيه هيئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر)
در باره پايان فعاليت های مشترک تشکيلاتی

از پی سال ها بحث نظری درون تشکيلاتی که در مواردی* خصلت علنی نيز يافته است و به دنبال فرا روئيدن اختلافات تشکيلاتی (اختلاف دربينش تشکيلاتی و اصول حاکم برمناسبات تشکيلاتی) به اختلافات سياسی و برنامه ای با بخشی از رفقای سازمان، گرايشات فکری ـ تشکيلاتی شکل گرفته تری در سازمان ما بوجود آمد.
اين گرايشات، در جريان فعاليت مشترک تشکيلاتی در چند سال اخير، اين جا و آن جا به تعابير گوناگونی از نحوه سازماندهی فعاليت تشکيلات و اصول حاکم بر مناسبات تشکيلاتی، منتهی شدند. در اين رابطه درک از رابطه فرد با تشکيلات، جايگاه نظر فردی ناهم خوان يا مخالف با نظر تشکيلاتی، نقش ستون ديدگاه در سايت سازمان، نحوه ی تنظيم رابطه اقليت و اکثريت، يا ضرورت وجودی چنين رابطه ای، به شکل برجسته تری دو درک از تحزب و بنابراين اساسنامه سازمانی را در برابر هم قرار داد. اين گرايشات، در روند گسترش خود، بيش از آن که تقويت کننده توان مبارزاتی سازمان باشد، به خنثی کردن نيروی تشکيلات در بحث های بی فرجام، انجاميد. وضعيتی که سال پيش و قبل از کنگره سيزدهم سازمان خصلت بحرانی يافته و به فلج شدن فعاليت های تشکيلاتی منجر شد.
کنگره سيزدهم سازمان، مباحث مورد اختلاف را به دقت مورد بررسی قرار داد و بر تداوم فعاليت های تشکيلاتی بر پايه اساسنامه و مصوبات تاکنونی سازمان، بر تمايز ميان نظرات فردی ناهم خوان و مخالف با نظرات مصوب تشکيلاتی و تداوم ستون ديدگاه و تبعيت اقليت از اکثريت، تاکيد ورزيد. تلاش کنگره سيزدهم بر آن بود تا نقطه پايانی بر بن بست فعاليت تشکيلاتی نهاده و بر پايه قواعد روشن و مناسبات تعريف شده و رفيقانه، به گسترش فعاليت های سياسی و تشکيلاتی ياری رساند.
با کمال تاسف در چند ماه اخير، بخشی از اعضای سازمان با زير پا گذاشتن مصوبات کنگره سيزدهم، به نقض آشکار آن مصوبات پرداخته و فضای مناسباتی ماقبل کنگره سيزدهم را به شکل همه جانبه و عميق تری احياء کردند که وارد شدن در شرح تفصيلی آن را مفيد نمی دانيم. متاسفانه اکثريت کميته مرکزی نيز با عدول از وظائفی که کنگره سيزدهم به آنها به مثابه ارگان مرکزی محول کرده بود، با اين بخش از اعضاء همراه شدند. رفقائی که اين فضا را بازآفريده و يا با آن همراه شدند، همگی از نقطه نظرات تاکتيکی و برنامه ای يکسانی برخوردار نيستند اما از طريق عملکرد خود و عدم پای بندی به قرارهای کنگره های سازمانی و بويژه کنگره سيزدهم تداوم فعاليت مشترک تشکيلاتی را ناممکن کردند.
چنين وضعيتی با از بين بردن پايه های اعتماد در مناسبات سازمانی و زير پاگذاشتن مصوبات کنگره ها ، به ويژه در شرايطی که جنبش انقلابی بيش از هميشه به فعاليت موثر و هدفمند سياسی احتياج دارد، امری نبود که بتوان به آن ادامه داد. از اين رو پس از چندين ماه بحث فشرده و پيشنهادات ارائه شده از سوی ما برای حل بحران که بی جواب ماند به اين نتيجه رسيديم که به فعاليت مشترک تشکيلاتی پايان دهيم.

ما اعضای سازمان که خود را پای بند برنامه، اساسنامه و مصوبات تاکنونی سازمان می دانيم تا برگزاری کنگره چهاردهم از ميان خود يک هئيت اجرائی انتخاب کرده ايم که فعاليت های مان را درچهارچوب مصوبات تاکنونی سازمان هدايت کرده و مواضع مان را از طريق سايت ، نشريه، اعلاميه ها و اطلاعيه های سازمان، با امضای هيئت اجرائی، منتشر سازد.

هيئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی (راه کارگر)
۱۵ تيرماه ۱٣٨٨ـ ۶ ژوئيه ۲۰۰۹
درج شده توسط: اشتراک | در تاريخ : ۴/۱۷/۱۳۸۸ |

:: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::